Ruim een jaar geleden, tussen de eerste en tweede lockdown, hebben vijf kinderen eindexamen middelbare school gedaan. Zij waren allemaal laat naar school gegaan en bij hun examen al eenentwintig jaar. Ze hadden plannen om door te studeren, maar daar stak Covid een stokje voor. Een jongen ging werken in een reparatieplaats van een vroegere bewoner van het Kinderhuis. Drie meisjes vonden werk in een shopping mall in Phnom Penh waar ze ook kost en inwoning hadden. Alle drie hadden ze spoedig verkering en nu maken ze trouwplannen. Het is ongewis is of ze nu hun studieplannen nog zullen doorzetten. Eén meisje bleef in Siem Reap. Zij had al verkering met een jongen van haar school en was spoedig zwanger. Tussen de tweede en derde lockdown zijn zij getrouwd met een kleine ceremonie waarvoor zij wel de traditionele kleding hadden gehuurd. Niet lang daarna is hun zoontje geboren.
Toen Covid vanuit China de wereld ging overspoelen, bleef Cambodja een jaar lang zo goed als ongedeerd. Na een jaar was er sprake van slechts driehonderd geïnfecteerden en er was nog niemand aan overleden. De autocratische regering legde niettemin, uit voorzorg, vrijwel het hele land plat en met snelle wetgeving werden de laatste burgerlijke vrijheden opgeheven. Omdat het beeld in vergelijking met andere landen (waaronder Nederland) zo gunstig bleef, ontving Cambodja de ene na de andere internationale loftuiting. Er verscheen zelf een boek over de sterke man van Cambodja: ‘Hun Sen, The handsome hero who went against the current to fight Covid-19’.
Februari 2021 – november 2021
In februari was er plotseling een grote uitbraak van het covid-virus. Dat was het gevolg van een groep Chinezen die uit hun quarantaine wisten te ontsnappen. Dat was overigens niet zo moeilijk, want de bewakers waren makkelijk om te kopen. Het virus verspreidde zich razendsnel en al gauw was er sprake van een onbeheersbare situatie. Het regiem antwoordde hierop met draconische maatregelen. De hoofdstad werd bijvoorbeeld zodanig afgesloten dat er reële hongersnood uitbrak. Inmiddels waren er vaccinaties op de markt en Cambodja kreeg direct grote partijen Sinovac en Sinofarm van bevriend China. Met inzet van het leger werden vervolgens zo veel mogelijk mensen gevaccineerd. Dat rendeerde, want op de mondiale lijst van landen met percentages inentingen steeg Cambodja allengs naar de koplopers. Het aantal geïnfecteerden, ziekenhuisopnames, ic-opnames en doden daalde drastisch en in oktober j.l. besloot men de pandemie onder controle te hebben.
November 2021 – heden
Begin november werd de opschorting van alle beperkende maatregelen aangekondigd en op vijftien november ook daadwerkelijk afgekondigd. Dit betekende onder meer dat ook onze kinderen eindelijk weer naar school mochten! En voor buitenlanders dat ze bij binnenkomst alleen een vaccinatiebewijs plus een recente PCR-test hoefden te overleggen. Het was een mooie bijkomstigheid dat het einde van alle beperkingen samen viel met het traditionele driedaagse waterfestival. Dat bracht een miljoenenpubliek op de been ondanks het feit dat de fameuze roeiwedstrijden dit jaar nog geen doorgang konden vinden. Vooralsnog geldt op lokaal niveau helaas nog wel dat kinderen in tehuizen geen contact mogen hebben met buitenlanders, maar het bestuur van de stichting hoopt dat ook deze beperking spoedig zal vervallen.
De kinderen hebben zeven maanden in thuis-quarantaine gezeten. Sinds oktober mogen ze weer -beperkt- naar buiten. Ze mogen ook weer naar school, dwz. drie dagen per week omdat steeds maar de helft van de kinderen in een klaslokaal mag. Maar ze zijn al lang blij dat ze niet meer opgesloten zitten en dat ze hun vriendjes en vriendinnetjes weer kunnen zien.
In de lockdown-periode is het onderwijs doorgegaan. Iedere dag kwam Sowan, de broer van directrice Sopheap langs. Hij is leraar en zijn school was natuurlijk ook dicht. Hij ondersteunde de kinderen zo nodig bij het thuiswerken en bood hulp bij het volgen van hun lessen online.
In oktober hebben vijf kinderen eindexamen senior highschool gedaan. Van hen zijn er vier geslaagd, de vijfde gaat het examen volgend jaar opnieuw doen. Ze hebben het examen uiteindelijk in hun eigen schoolgebouw gedaan en dus niet online. Hun school was een van de twintig scholen die op grond van hun kwaliteit toestemming hadden om het examen zelf te organiseren. Na vele maanden vastgezeten te hebben op de compound was hun grote wens nu eerst een baan te vinden en op zich zelf te gaan wonen. Niet lang na hun examen hebben zij een baan gevonden in Phnom Penh. Wellicht nemen zij later het plan op toch nog door te gaan studeren.
